OTTGepubliceerd op 11 nov 202624 min lezen

In-app aankopen en betalen in streamingapps, store voor store en land voor land

Appstorebetalingen voor streamingdiensten: wat elke store op telefoon en tv vereist en rekent, hoe regels per land verschillen en wanneer direct verkopen loont.

Door Noble George, Senior Product Manager

In-app aankopen en betalen: storeregels, kosten en betaalopties voor streamingapps. Betalingen via de App Store, Google Play, het web en een QR-code op de tv komen samen in één account dat een tv en een telefoon ontgrendelt.

Elke appstore die een streamingapp aanbiedt, wil ook meebeslissen over hoe de abonnementen worden verkocht. Apple, Google, Roku en Amazon hebben elk een eigen checkout, houden een eigen commissie in en stellen eigen regels over wat een app mag zeggen over betalen op een andere plek. De afgelopen jaren, en sinds 2025 veel sneller, zijn die regels per land gaan verschillen.

Uitspraken van rechters in de Verenigde Staten, nieuwe wetten en toezichthouders in de EU, Japan, Zuid-Korea en Brazilië, en nieuwe tariefstructuren van Apple en Google hebben veranderd wat een abonnement via de app kost en waar een kijker het ook elders kan afsluiten. Het VK en Australië zijn de volgende. De meeste veranderingen raken eerst de telefoon. Op de tv bepalen de platforms nog grotendeels hun eigen voorwaarden.

Dit artikel behandelt in-app aankopen en betalen op elk soort scherm: wat elke store vereist, rekent en ervoor teruglevert, hoe de regels per land verschillen, hoe betalen op de tv werkt, en wat er verandert als een dienst direct verkoopt. Het sluit af met hoe één abonnement op elk scherm blijft werken, en met wat er binnenkort verandert. De regels en tarieven zijn bijgewerkt tot begin november 2026.

Elk scherm heeft een eigen checkout

Op telefoons en tablets heeft elke store een eigen betaalsysteem: In-App Purchase van Apple op iPhone en iPad, en Google Play Billing op Android. Op de tv is het beeld gevarieerder:

Roku vereist Roku Pay voor elke app met abonnementen of huurfilms, en zowel het afsluiten van het abonnement als het inloggen moet op de tv gebeuren.
Fire TV vereist In-App Purchasing van Amazon voor digitale content, en apps mogen klanten niet doorverwijzen naar andere betaalmethoden.
Google TV en Android TV gebruiken Google Play Billing. Alleen in de EER gelden de betaalkeuzes en links van Google ook voor tv-apps.
Apple TV gebruikt In-App Purchase van Apple. Alleen in de EU gelden de alternatieve betaalvoorwaarden van Apple er ook voor.
Samsung biedt Samsung Checkout aan in ongeveer 120 landen. De openbare richtlijnen maken het niet verplicht.
LG biedt zelf geen betalingen in de app meer aan en verwijst ontwikkelaars naar Paymentwall.

Daarnaast is er het web, waar de dienst zelf afrekent via een betaalprovider, en zijn er de eigen apparaten van de operator, waar de operator beslist.

Op de meeste platforms kan een kijker die al ergens anders betaalt, gewoon inloggen. Daardoor kan een dienst een app aanbieden die helemaal niets verkoopt en elke aankoop aan de website overlaat. Netflix stopte in 2018 met nieuwe abonnementen via de app op iOS, en begon in 2024 een deel van de leden die nog via de App Store betaalden, over te zetten naar directe betaling. Roku is de uitzondering: een app met abonnementen moet Roku Pay aanbieden, en inloggen moet op de tv gebeuren.

De kaart hieronder laat zien welke betaalmethoden elk platform toestaat. Kies een platform, en voor telefoons, Apple TV en Google TV een regio, om te zien hoe de regels veranderen. Het deel per land verderop legt ze stuk voor stuk uit.

Stand van november 2026, volgens de ontwikkelaarsvoorwaarden van elk platform en de onderliggende uitspraken van rechters en besluiten van toezichthouders. De tarieven gelden voor automatisch verlengde abonnementen, exclusief btw, GST of sales tax. Het verlaagde tarief geldt voor kleine ontwikkelaars, leden van het Video Partner Program en abonnementen na een jaar. Elders betekent de wereldwijde voorwaarden van de App Store en Google Play; een paar andere landen, zoals China, Taiwan, Indonesië en Zuid-Afrika, hebben eigen regels. De regels veranderen snel; controleer daarom voor de lancering de actuele voorwaarden.

Een app voor elk platform bouwen en laten certificeren betekent ook de betaling bouwen: elke store heeft een eigen productcatalogus, een eigen aankoopflow en eigen beoordelingsregels voor alles waarin een prijs voorkomt.

Wat de stores rekenen, en wat ze ervoor leveren

Buiten de landen met eigen voorwaarden ligt de standaardcommissie op abonnementen tussen 15 en 30 procent:

Apple houdt in het eerste jaar van een abonnee 30% in, en na een jaar betaald abonnement 15%. Ontwikkelaars die tot US$ 1 miljoen per jaar verdienen, betalen via het Small Business Program vanaf het begin 15%. Premium videodiensten kunnen meedoen aan het Video Partner Program, dat in de landen waar het loopt ook vanaf de eerste dag 15% rekent. De app moet dan op zowel iPhone als Apple TV staan, integreren met de Apple TV-app, zoeken en Siri, AirPlay ondersteunen en In-App Purchase aanbieden.
Google rekent vanaf het begin 15% op abonnementen. In de nieuwe tariefstructuur is dat een servicevergoeding van 10% plus een vergoeding van 5% voor het gebruik van Google Play Billing, in de VS, de EER en het VK sinds 30 juni 2026 en in Japan en Australië sinds 30 september 2026. De structuur gaat op 31 december 2026 in Zuid-Korea in en uiterlijk op 30 september 2027 in de rest van de wereld. Tot nu toe heeft Google de betaalvergoeding van 5% alleen bekendgemaakt voor de VS, de EER, het VK, Japan en Australië.
Roku houdt 20% in van de netto-opbrengst.
Amazon betaalt 80% van de catalogusprijs uit op films en tv-programma's die in apps op Fire TV en Fire-tablets worden verkocht.
Samsung legt zijn tarieven vast in partnerovereenkomsten en publiceert ze niet.

Commissie is maar de helft van de vergelijking. In de meeste landen verkoopt de store in eigen naam aan de kijker: volgens de Europese btw-regels geldt een appstore die betrokken is bij een elektronische verkoop als verkoper, het VK heeft een vergelijkbare regel, en Japan, Zuid-Korea en Australië passen er een toe op buitenlandse aanbieders. De store int en draagt dus de btw af, en regelt kaartbetalingen, lokale betaalmethoden, fraude, terugbetalingen en een groot deel van de klantenservice. Direct verkopen betekent dat zelf overnemen, zoals het deel over direct verkopen uitlegt.

Kaartkosten zijn daarvan het kleinste deel, maar ze verschillen per land. Het standaardtarief van Stripe voor binnenlandse kaarten is 1,5% plus € 0,25 in de EU, 1,5% plus 20 pence in het VK, 2,9% plus US$ 0,30 in de VS, 3,6% in Japan en 3,99% plus R$ 0,39 in Brazilië. Buitenlandse en premium kaarten kosten meer, en Stripe Billing rekent 0,7% over het gefactureerde bedrag.

Met de rekenhulp hieronder zet u die bedragen naast elkaar: kies een land, een prijs in de lokale valuta en een aantal abonnees.

Standaardtarieven van november 2026, exclusief btw, GST of sales tax, in de munt van elk land. De rijen voor een andere betaalprovider en voor links tonen de standaardtarieven; leden van het Video Partner Program betalen daar vanaf het begin het verlaagde tarief, waar dat bestaat. De kaartkosten zijn de gepubliceerde standaardtarieven voor binnenlandse kaarten in elk land, van Stripe en in Zuid-Korea van Toss Payments, in Australië inclusief GST en in Zuid-Korea exclusief btw, en liggen hoger voor buitenlandse of premium kaarten. Kleine ontwikkelaars betalen minder in de App Store, en contracten, acties en belastingen veranderen de bedragen. Direct verkopen brengt ook kosten mee die de stores nu dragen: abonnementssoftware, belastingregistratie, fraude, terugbetalingen en klantenservice.

In de meeste landen is het verschil tussen store en web het grootst in het eerste jaar van een abonnee, en daarna nog maar een paar procentpunten. De stores leveren ook conversie op. Een kijker die al een kaart heeft opgeslagen bij Apple of Google, sluit in twee tikken een abonnement af, zonder iets te typen. Op een tv, waar elke getypte letter een druk op de afstandsbediening is, telt dat nog zwaarder. De vraag voor de meeste diensten is dus niet of betalen via de store duur is, maar waar de extra marge van direct verkopen de extra drempel en het extra werk waard is.

Per land: waar de storeregels verschillen

Tot voor kort was de regel op telefoons bijna overal dezelfde: digitale abonnementen die in een app werden verkocht, liepen via de store, en de app mocht niet naar een lagere prijs op een andere plek verwijzen. Dat beeld is land voor land uiteengevallen.

Verenigde Staten. iPhone-apps mogen vandaag naar het web linken zonder commissie voor Apple. Wat Apple later mag rekenen, ligt nog bij de rechter.

Een federale rechter oordeelde in april 2025 dat Apple een eerder bevel had geschonden, en verbood Apple om commissie te rekenen over aankopen buiten de app. Sinds 1 mei 2025 mogen Amerikaanse apps knoppen en links tonen om op het web te kopen. In december 2025 bevestigde het Ninth Circuit dat oordeel, maar besliste het dat Apple wel enige commissie mag rekenen over die aankopen, en stuurde het de zaak terug om die vast te stellen. Apple heeft 15% voorgesteld, met 10% voor apps in het Video Partner Program en voor verlengingen van abonnementen, en 5% voor kleine ontwikkelaars. Zolang de rechter niet beslist, blijft het tarief nul. Los daarvan behandelt het Amerikaanse Hooggerechtshof (Supreme Court) op 11 januari 2027 het beroep van Apple tegen dat oordeel.

Google stopte op 29 oktober 2025 met het verplichten van Play Billing voor Amerikaanse gebruikers van apps op telefoons en tablets. Sinds 1 oktober 2026 betalen ontwikkelaars die naar het web linken een servicevergoeding van 10% op abonnementen die binnen 24 uur na de tik worden afgesloten, en dezelfde 10% geldt voor een eigen betaalsysteem. De eerste resultaten wijzen erop dat het uitmaakt: in een processtuk van mei 2025 meldde Spotify dat het aantal upgrades naar Premium op iOS flink was gestegen nadat het links naar de eigen checkout had toegevoegd.

Europese Unie. Op de platforms van Apple kost elke route nu een vergoeding, en een link naar het web is het goedkoopst. De Europese Commissie legde Apple in april 2025 een boete op van € 500 miljoen omdat Apple het doorverwijzen naar andere aanbiedingen blokkeerde, in strijd met de Digital Markets Act. Apple is tegen die boete in beroep gegaan. Sinds 1 oktober 2026 gebruiken de Europese voorwaarden van Apple één tarieflijst: 26% via In-App Purchase, 20% voor een andere betaalprovider in de app, en 15% over aankopen binnen zeven dagen na het volgen van een link naar het web. Het verlaagde tarief, voor kleine ontwikkelaars, leden van het Video Partner Program en abonnementen na het eerste jaar, is 15%, 10% en 10%. Een app die In-App Purchase naast een alternatief aanbiedt, moet het tegelijk en minstens even zichtbaar tonen, en een app mag In-App Purchase ook helemaal weglaten. De alternatieve betaalvoorwaarden gelden naast iPhone en iPad ook voor Apple TV, vanaf tvOS 26.6.

Google rekent in de EER een servicevergoeding van 10% op abonnementen, zowel voor een eigen betaalsysteem als voor links naar het web. Het programma voor externe aanbiedingen (external offers program) geldt voor elk type apparaat, ook Android TV, maar een app die zo naar buiten linkt, kan niet ook via Google Play Billing verkopen. User choice billing, naast Play Billing, en het EER-programma van Google, waarmee een app Play Billing kan weglaten, gelden ook voor tv-apps. Het nieuwere programma voor betaalkeuze (billing choice program) voegt op telefoons en tablets een eigen betaalsysteem naast Play Billing toe.

Verenigd Koninkrijk. De Britse mededingingstoezichthouder CMA wees Apple en Google in oktober 2025 aan als bedrijven met een strategische marktpositie en stelde in juni 2026 voor beide verplichtingen voor om ontwikkelaars Britse gebruikers te laten doorverwijzen naar andere betaalmethoden, tegen een "eerlijke en redelijke" vergoeding. Er is nog geen besluit, dus de wereldwijde regels van Apple gelden nog, en de voorstellen gaan over het mobiele platform van Apple, niet over Apple TV. Google biedt in het VK sinds maart 2025 user choice billing aan, voor apps die geen games zijn. Sinds 30 juni 2026 laat het billing choice program van Google apps voor telefoons en tablets in het VK, ook games, bovendien een eigen betaalsysteem of een link naar het web aanbieden naast Google Play Billing, tegen dezelfde vergoedingen als in de EER.

Japan. De Japanse mededingingswet voor smartphones (Mobile Software Competition Act) leidde in december 2025 tot nieuwe voorwaarden van Apple voor iPhone-apps: In-App Purchase kost 21% plus een betaalvergoeding van 5%, een andere betaalprovider in de app 21%, en een link naar het web 15% over aankopen binnen zeven dagen, waarbij In-App Purchase er telkens naast moet worden aangeboden. Tegen het verlaagde tarief zijn dat 10% plus 5%, 10% en 10%. Google stelde user choice billing in december 2025 open voor alle apps in Japan en voegde links naar het web naast Play Billing toe; sinds 30 september 2026 lopen beide via het billing choice program.

Zuid-Korea. Apple staat sinds 2022 een andere betaalprovider toe, tegen een commissie van 26% over de prijs inclusief btw, in een aparte versie van de app voor de Koreaanse store die geen In-App Purchase mag aanbieden. Na een jaar is dat meer dan In-App Purchase. Google staat een alternatief betaalsysteem naast Play Billing toe tegen vier procentpunten minder, dus 11% op abonnementen, en een betaalpagina in een webweergave in de app telt als alternatieve betaling. De nieuwe tariefstructuur van Google gaat op 31 december 2026 in Korea in, en Google wil daar dezelfde dag links naar het web toestaan. Op 28 oktober 2026 beboette de Korea Media and Communications Commission beide bedrijven en droeg ze op links naar externe betaling toe te staan en hun commissievoorwaarden te herzien: binnen een maand na ontvangst van de schriftelijke besluiten een plan, en binnen drie maanden de aanpassingen. De toezichthouder oordeelde ook dat de voorwaarden van Apple, waaronder de aparte appversie, ontwikkelaars in feite naar de eigen betaalmethode van Apple dwongen. Apple zegt het er niet mee eens te zijn, en Google betreurt het besluit.

Brazilië. Na een schikking met de mededingingsautoriteit zijn de voorwaarden van Apple voor iPhone-apps sinds juni 2026 gelijk aan die in Japan: 21% plus 5% via In-App Purchase, 21% voor een andere betaalprovider en 15% op links, bij het verlaagde tarief telkens minder, en In-App Purchase moet er telkens naast worden aangeboden. Google biedt user choice billing naast Play Billing aan apps die geen games zijn, tegen 11% op abonnementen.

India. De wereldwijde regels van Apple gelden, terwijl een mededingingszaak tegen Apple nog loopt. Google biedt user choice billing aan apps en games tegen 11% op abonnementen, na een besluit van de mededingingstoezichthouder uit 2022 dat een beroepsinstantie in maart 2025 deels bevestigde en dat nu bij het Indiase Hooggerechtshof ligt. Play Billing moet ernaast beschikbaar blijven: er is geen optie om het te vervangen, en een betaallink kan alleen als betaalpagina in een webweergave in de app.

Australië. Op 22 oktober 2026 droeg de Federal Court Apple op om in Australië vanaf maart 2027 andere betaalmethoden en links naar het web toe te staan, met een eventuele vergoeding die niet hoger mag zijn dan wat Apple voor fysieke goederen rekent plus de werkelijke extra kosten. Apple zegt in beroep te gaan, en het verzoek om opschorting wordt naar verwachting op 16 december 2026 behandeld; voorlopig gelden de wereldwijde regels van Apple. De bevelen gelden alleen voor Apple. Google biedt in Australië sinds 2022 user choice billing aan, voor apps die geen games zijn, en sinds 30 september 2026 het billing choice program.

Andere landen. In China verlaagde Apple het standaardtarief per 15 maart 2026 naar 25%, en het verlaagde tarief, voor kleine ontwikkelaars en abonnementen na een jaar, naar 12%. In Taiwan verlaagde Apple het standaardtarief naar 26% per 31 oktober 2026. Beide verlagingen gelden voor iPhone en iPad. Het Indonesische Hooggerechtshof bevestigde definitief dat Google user choice billing moet toestaan. Google biedt die optie daar en in Zuid-Afrika aan apps die geen games zijn. Overal elders gelden de wereldwijde voorwaarden van Apple en Google. In elk land mogen apps die vooral om video draaien de accountlink voor reader-apps van Apple gebruiken, op iPhone, iPad en Apple TV, om kijkers naar hun website te sturen om een account aan te maken of te beheren, zolang de app geen In-App Purchase aanbiedt en de link geen prijzen noemt.

Twee patronen springen eruit. Ten eerste hangt de goedkoopste route nu af van het land, dus één wereldwijde prijs en één wereldwijde checkout passen niet meer. Ten tweede bereikt weinig hiervan de tv. Buiten de EU gelden de landspecifieke voorwaarden van Apple voor de iPhone en soms de iPad, maar niet voor Apple TV; buiten de EER gelden de betaalkeuzes van Google alleen voor telefoons en tablets; en Roku en Amazon vereisen overal hun eigen betaalsysteem.

Op de tv: inloggen, betalen via de store of een QR-code

Op de tv wordt het meest gekeken en het minst makkelijk gekocht. Met een afstandsbediening een e-mailadres en kaartnummer intypen: daar haken kijkers af. Op de tv draait het er dus om het typen naar een ander apparaat te verplaatsen.

Voor inloggen is een gangbaar patroon de device authorization flow uit RFC 8628: de tv toont een korte code en een QR-code, en de kijker bevestigt op de telefoon. Roku staat dat niet toe voor apps met abonnementen; daar moet inloggen op de tv gebeuren. De platforms voegen eigen hulpmiddelen toe. Roku kan met toestemming van de kijker de naam en het e-mailadres van het Roku-account delen, en de kijker automatisch laten inloggen op elk Roku-apparaat met hetzelfde account. Apple voegde in iOS 26 en tvOS 26 automatisch inloggen toe: met toestemming van de kijker logt die daarmee in op alle eigen Apple-apparaten. Op Google TV- en Android TV-apparaten met Android 14 of hoger kan de kijker inloggen met Inloggen met Google, wachtwoorden uit Google Wachtwoordmanager en toegangssleutels (passkeys) die op de telefoon worden bevestigd.

Voor betalen is de keuze tussen het betaalsysteem van het tv-platform en een QR-code die de kijker naar de telefoon stuurt om daar te betalen. Een QR-code verplaatst de betaling naar het apparaat waarop de kaart en de wallet al staan. Maar het mag alleen waar het platform het toestaat. Roku en Fire TV staan het niet toe. Google TV staat links alleen in de EER toe, en een app die naar buiten linkt, kan daar niet ook via Google Play Billing verkopen. Apple TV staat ze toe onder de Europese voorwaarden, die ook een link om te scannen als link zien. In de VS noemen de regels van Apple over links geen platform, maar het rechterlijk bevel erachter gaat over iPhone en iPad, dus controleer het eerst bij App Review. Elders staat Apple TV alleen de accountlink voor reader-apps toe. Samsung en LG publiceren geen duidelijke regel, dus de voorwaarden moeten eerst met het platform worden afgestemd. En omdat de betaling dan via de eigen checkout van de dienst loopt, gelden de regels uit het volgende deel.

De QR-code komt het best tot zijn recht op apparaten van de operator zelf, zoals de settopboxen in een beheerde TVaaS-dienst of een eigen Android TV-box van de operator. Daar zit geen store tussen, dus de operator bepaalt de regels, en het bedrag kan op de rekening die de klant al betaalt.

Direct verkopen: de regels per land buiten de stores

Een dienst die op de eigen website verkoopt, of via een QR-code op de tv, valt niet meer onder de regels van de store, maar wel onder de eigen regels van elk land voor abonnementen, belastingen en betalingen. Verkoopt de store, dan regelt die daar veel van. Verkoopt de dienst direct, dan doet die het zelf: die heeft een betaalprovider nodig, een platform voor abonnementsfacturatie, belastingregistratie, afhandeling van mislukte en betwiste betalingen (chargebacks), en checkoutflows die voldoen aan het consumentenrecht van elk land.

Consumentenrecht. Steeds meer landen regelen hoe abonnementen worden verkocht en vooral hoe ze worden opgezegd:

EU. Consumenten hebben bij een online overeenkomst 14 dagen bedenktijd om die te herroepen. Bij streaming kan dat herroepingsrecht vervallen zodra de kijker begint te kijken, maar alleen als die daar uitdrukkelijk mee instemt en erkent dat het herroepingsrecht daarmee vervalt, dus de checkout moet om beide vragen. Of een abonnement als digitale inhoud of als digitale dienst geldt, bepaalt welke regels gelden; laat dat door een jurist nagaan. Sinds 19 juni 2026 heeft elke online overeenkomst met herroepingsrecht ook een herroepingsfunctie (een herroepingsknop) nodig, in twee stappen en met een bevestiging op een duurzame gegevensdrager.
Duitsland verplicht sinds juli 2022 een opzegknop ("Verträge hier kündigen") op websites die abonnementen verkopen, en na de eerste looptijd kan een abonnement op elk moment worden opgezegd met een opzegtermijn van hoogstens een maand. Frankrijk verplicht dat online verkochte abonnementen in een paar klikken online op te zeggen zijn. In Nederland kan een abonnement dat automatisch wordt verlengd, na de eerste looptijd op elk moment worden opgezegd, met een opzegtermijn van hoogstens een maand, en op dezelfde manier als het is afgesloten.
Verenigd Koninkrijk. Nieuwe regels voor abonnementen onder de DMCC Act gaan naar verwachting op 1 januari 2027 in, onder voorbehoud van goedkeuring door het parlement: herinneringen voordat een proefperiode afloopt en elk halfjaar, een eenvoudige manier om op te zeggen, en nieuwe bedenktermijnen.
Verenigde Staten. De federale "click to cancel"-regel van de FTC werd in juli 2025 vernietigd, en de FTC is opnieuw begonnen. De federale basis blijft ROSCA: duidelijke voorwaarden, uitdrukkelijke toestemming en een eenvoudige manier om te stoppen met betalen. Staten gaan verder: Californië vereist uitdrukkelijke toestemming voor de verlengingsvoorwaarden, een jaarlijkse herinnering en online opzeggen bij online aanmelden.
Japan, Brazilië en Australië. Japan verplicht een laatste bevestigingsscherm met prijs, betaalmomenten en opzegvoorwaarden, vóórdat een online bestelling wordt geplaatst. Het Braziliaanse consumentenwetboek geeft zeven dagen bedenktijd bij online aankopen. Australië nam in juli 2026 een verbod op oneerlijke handelspraktijken aan, met onder meer eenvoudig opzeggen van abonnementen, vanaf juli 2027.

De meeste van deze regels gelden ook voor abonnementen via de app, maar daar dragen de afsluit- en opzegprocessen van de store een groot deel van de last. Op het web bouwt de dienst ze zelf.

Belastingen. Als de store verkoopt, int die de btw, GST of consumptiebelasting. Als de dienst direct verkoopt, moet die zich meestal zelf registreren: in de EU één keer voor alle lidstaten, via het éénloketsysteem (OSS); in het VK vanaf de eerste verkoop als de dienst daar niet gevestigd is; voor de Koreaanse btw en de Indiase GST op onlinediensten; voor de Japanse consumptiebelasting boven de omzetdrempel; en in Australië boven A$ 75.000 per jaar. De Braziliaanse belastinghervorming voert nieuwe belastingen op goederen en diensten, ook digitale diensten, gefaseerd in, van een testjaar in 2026 tot 2033, met onderweg nieuwe plichten voor buitenlandse aanbieders, en in de VS hangt sales tax op streaming af van de staat.

Betalen. Kaarten zijn niet overal de standaard, en terugkerende betalingen werken per land anders:

In de EU en het VK vraagt de eerste kaartbetaling van een abonnement om sterke klantauthenticatie; verlengingen die de verkoper start, kunnen meestal zonder.
In India lopen terugkerende kaart- en UPI-betalingen via e-mandates: de eerste betaling vraagt extra authenticatie, latere betalingen tot ₹ 15.000 lopen zonder, en de bank stuurt de klant uiterlijk 24 uur vóór elke afschrijving een melding.
In Brazilië biedt Pix Automático sinds juni 2025 terugkerende betalingen via een machtiging bij de bank.
In Nederland gaat iDEAL op in Wero, en terugkerende betalingen lopen meestal via SEPA-incasso na een eerste iDEAL-betaling.
In Japan en Zuid-Korea zijn betalen via de telefoonrekening en lokale wallets belangrijk, en een abonnement dat contant bij een Japanse convenience store is betaald, verlengt niet vanzelf.

Stores ondersteunen veel van deze methoden al voor hun eigen betaalsysteem. Een directe checkout moet ze markt voor markt toevoegen.

Eén abonnement op elk scherm

Wat de mix ook is, elke store weet alleen van aankopen in die store. Apple weet niet dat een kijker op het web betaalt; Roku weet niet van het abonnement op de iPhone van de kijker. Als elke app alleen de eigen store raadpleegt, krijgt een kijker die op de telefoon een abonnement afsloot, op de tv opnieuw de vraag een abonnement af te sluiten.

Het antwoord is een centrale dienst voor toegangsrechten (een entitlementdienst): per account één registratie van wie wat mag bekijken, tot wanneer, en waar die heeft betaald. Elke app vraagt het aan die registratie, niet aan de eigen store. Elke store meldt aan die registratie wanneer er iets verandert.

De stores leveren de berichten om die registratie actueel te houden:

Apple stuurt ondertekende App Store Server Notifications bij elke verandering in de levensloop van een abonnement, en biedt een API om de status en geschiedenis van een abonnement op te vragen. Een app account token koppelt elke aankoop aan het eigen account-ID van de dienst.
Google stuurt real-time developer notifications via Cloud Pub/Sub, en behandelt de eigen abonnements-API als de leidende bron. Een nieuwe aankoop moet binnen drie dagen worden bevestigd, anders betaalt Google het bedrag terug.
Betaalproviders op het web sturen webhooks, en Roku en Amazon hebben eigen API's.

De berichten zijn het makkelijke deel. Moeilijker is wat de dienst ermee doet:

Mislukte betalingen. Apple probeert een mislukte verlenging tot 60 dagen opnieuw, en biedt een optionele respijtperiode, voor de meeste abonnementen van 3, 16 of 28 dagen, waarin de kijker blijft kijken. Bij Google staat de respijtperiode standaard aan, gevolgd door een periode waarin het account in de wacht staat (account hold) en de toegang stopt. In deze periode valt de beslissing of een mislukte betaling een verloren abonnee wordt.
Terugbetalingen. Apple beslist over terugbetalingen in de App Store en kan de dienst eerst vragen hoeveel de kijker heeft gekeken. Bij Google Play doet de ontwikkelaar de meeste terugbetalingen zelf, en Google doet er een deel. In beide gevallen moet de toegang op elk scherm stoppen zodra de terugbetaling binnenkomt.
Prijswijzigingen. Apple vraagt abonnees om toestemming bij grote of herhaalde verhogingen, en bij elke verhoging waar lokale regels dat eisen. Google vraagt standaard om toestemming, en staat verhogingen zonder toestemming alleen in sommige landen en binnen grenzen toe. Een kijker die niet instemt, verliest het abonnement bij de verlenging. Een prijsverhoging vraagt dus om planning per store en per land, niet om één wijziging op het web.
Delen met gezin. Apple laat een gezin een abonnement delen, als de dienst dat aanzet. Google Play deelt geen abonnementen van andere aanbieders.
Planwijzigingen. Een abonnement kan alleen worden geüpgraded of gedowngraded waar het is afgesloten, en wordt meestal ook daar opgezegd, al laat Google de dienst een Play-abonnement ook vanuit de eigen systemen opzeggen. Een kijker die via Apple betaalt, kan niet op de website upgraden. Elke app moet dus weten waar elk abonnement loopt, en de kijker naar de juiste plek sturen.
Dubbel betalen. Een kijker die vergeet dat er al een abonnement loopt in de ene store, sluit er makkelijk nog een af in een andere. De entitlementdienst hoort dat te zien voordat de kijker twee keer betaalt.

Achter dit alles zit een productcatalogus: één plan, gekoppeld aan een product in elke store, met prijzen per land in elke store. Die catalogus op één plek bijhouden, bijvoorbeeld in het contentmanagementsysteem waarmee de dienst draait, voorkomt dat de stores uit elkaar gaan lopen.

De figuur hieronder volgt één abonnement door zijn levensloop: wat elke store bij elke stap meldt, en wat elk scherm toont met en zonder één gedeeld toegangsrecht.

Vereenvoudigd. Apple, Google en elke betaalprovider melden deze gebeurtenissen in eigen berichten, die de backend van een dienst omzet in één toegangsrecht; een betaling via de website of een QR-code loopt via de eigen betaalprovider van de dienst. De respijtperiode van Apple is optioneel, en de instellingen voor nieuwe pogingen van een betaalprovider bepalen wanneer een onbetaald abonnement stopt. Een echte dienst regelt ook upgrades, Delen met gezin, prijswijzigingen en aanbiedingscodes, en Roku en Amazon melden eigen gebeurtenissen.

De mix kiezen

De juiste mix hangt af van het publiek, de prijs en het land.

Betalen via de store is meestal de juiste route als het publiek vooral mobiel is, als de prijs laag is en de beslissing snel, als de dienst landen betreedt waar hij geen lokale betaalmethoden of belastingregistratie heeft, en op de tv-platforms die het vereisen. Komt de dienst in aanmerking voor het Video Partner Program of het Small Business Program van Apple, dan dalen de kosten in de App Store vanaf het begin naar 15%. Buiten de landen met eigen voorwaarden is dat een echte afweging: het Video Partner Program vereist In-App Purchase, en de accountlink voor reader-apps vereist een app die niets verkoopt.

Direct betalen, via het web of een QR-code, is logischer als de dienst al een relatie heeft met de kijkers, als de prijzen hoger zijn of de plannen jaarlijks, als abonnementen via partners en bundels worden verkocht, en in landen waar een link naar het web goedkoop is, zoals voorlopig iPhone-apps in de VS. Het houdt ook de klantrelatie bij de dienst: verkoopt de store, dan beheert die de betaalgegevens en ziet de dienst alleen wat de kijker zelf deelt. Daar staat tegenover dat de dienst zelf moet voldoen aan de consumenten-, belasting- en betaalregels van elk land.

Voor een telecomoperator of internetprovider is de goedkoopste checkout vaak de rekening die de klant al betaalt. De tv-dienst wordt verkocht en gefactureerd in de eigen systemen van de operator, en de apps op telefoons en smart-tv's hoeven alleen inloggen te bieden, behalve waar een platform zoals Roku een eigen betaalsysteem vereist. Google Play laat telecom-, breedband-, kabel- en beheerde IPTV-aanbieders zelfs digitale diensten op de bestaande rekening van de klant zetten in hun eigen apps, voor diensten die ze ook buiten mobiel verkopen.

Een derde route is verkopen via de abonnementskanalen van een platform zelf, zoals Prime Video Channels, Apple TV Channels of de premium abonnementen van Roku, die in september 2026 in de VS 30 nieuwe bundels kregen. Volgens Antenna kwam in het eerste kwartaal van 2025 ongeveer één op de drie nieuwe streamingabonnementen binnen via zulke kanalen, vooral Amazon Channels. Die bereiken een groot publiek, maar de kijker hoort bij het platform, en een abonnement dat daar is verkocht, blijft vaak in de app van het platform.

In de praktijk komen de meeste diensten uit op een mix die per land verschilt: betalen via de store waar dat verplicht is, direct betalen waar het mag en de moeite waard is, inloggen op elk scherm, en één toegangsrecht achter alles. Vouchers en partnercodes voegen nog een route toe, in te wisselen op het web en geldig op elk scherm. Dat is vooral van belang voor diensten die via retailers of telecombedrijven worden verkocht, van niche-OTT-diensten tot enterprise-OTT-platforms.

Als de mix eenmaal draait, is de nuttigste maatstaf de netto-opbrengst en het klantverloop per kanaal en per land. Een abonnee via de store kost misschien meer commissie en blijft langer; een abonnee via het web kost minder en vertrekt misschien eerder. Alleen cijfers die zo zijn uitgesplitst, in de eigen rapportages van de dienst of een business-intelligencetool, laten zien welk kanaal wat oplevert. Welke verdienmodellen een dienst überhaupt kan aanbieden, bespreken we in ons artikel over advertenties in OTT.

Wat er binnenkort verandert

De regels blijven veranderen. Dit zijn de data om in de gaten te houden:

16 december 2026: de Australische rechter behandelt het verzoek van Apple om de bevelen op te schorten.
31 december 2026: de nieuwe tariefstructuur van Google gaat in Zuid-Korea in, en Google wil daar links naar het web toestaan.
1 januari 2027: de nieuwe Britse regels voor abonnementen gaan in, onder voorbehoud van goedkeuring door het Britse parlement.
11 januari 2027: het Amerikaanse Hooggerechtshof behandelt het beroep van Apple tegen het oordeel dat Apple een rechterlijk bevel heeft geschonden. Een andere rechter moet nog beslissen wat Apple mag rekenen op Amerikaanse links naar het web.
Begin 2027: Apple en Google moeten in Zuid-Korea betaallinks toestaan, ongeveer drie maanden na ontvangst van de schriftelijke besluiten van de toezichthouder.
1 maart 2027: de Australische uitspraak tegen Apple gaat in, tenzij die in beroep wordt opgeschort. Apple kan uitstel vragen tot 3 mei 2027.
1 juli 2027: het Australische verbod op oneerlijke handelspraktijken gaat in, met onder meer regels voor eenvoudig opzeggen van abonnementen.
Uiterlijk 30 september 2027: de nieuwe tariefstructuur van Google gaat in de rest van de wereld in.
Nog geen datum: het besluit van de CMA over doorverwijzen in het VK.

Vragen voor de lancering

Op welke platforms moet u verkopen, en op welke is inloggen genoeg?
Welke landen zijn het belangrijkst, en wat staan de storeregels daar vandaag toe?
Komt u in aanmerking voor het Video Partner Program of het Small Business Program van Apple, en past dat bij hoe u wilt verkopen?
Voldoet u in de landen waar u direct verkoopt aan de lokale regels voor opzeggen, belastingen en betalingen?
Waar worden de toegangsrechten bijgehouden, en hoe snel ontgrendelt een aankoop op het ene scherm de andere?
Hoe gaat u in elke store om met respijtperiodes, nieuwe betaalpogingen, terugbetalingen en prijsverhogingen?
Waar kan een kijker upgraden, downgraden of opzeggen, en stuurt elke app de kijker naar de juiste plek?
Hoe voorkomt u dat een kijker in twee stores twee keer betaalt?
Wie verkoopt op elk kanaal aan de kijker, en wie regelt de belasting?
Ziet u opbrengst en klantverloop per kanaal en per land, en niet alleen het totaal?
Wie houdt de regels bij, zodat een wijziging in één land op tijd uw checkout bereikt?

Waar te beginnen

Betalen regelt u het best als u het land voor land ontwerpt, met de toegangsrechten centraal, in plaats van het store voor store toe te voegen. De regels blijven veranderen, vooral op telefoons. Het ontwerp dat standhoudt, is er een waarin een checkout toevoegen, een land openen of een prijs wijzigen een kwestie van configuratie is, geen nieuw project.

Plant u een dienst op telefoons, tv's en het web, en wilt u uitzoeken welke mix van stores, webcheckout en QR-codes bij uw publiek en uw markten past, dan denken we graag met u mee.